|
(T.Arıkan-E.Eroğlu) KASIM 2004
Ayşegül EVREN * Yrd. Doç. Dr
Sürhat MÜNİROĞLU * ÖZET Bu araştırmada 7-8 yaş grubu ritmik cimnastik sporuna devam eden kız çocukları ile spor etkinliğine katılmayan aynı yaş grubu kız çocuklarının bazı fiziksel özelliklerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya, Ata Spor Kulübüne devam eden ve haftada iki günden, toplam dört saat antrenman yapan 30 kız çocuk ile Tuzluçayır İlköğretim Okuluna devam eden ve sporsal bir aktivitede bulunmayan 30 kız çocuk olmak üzere toplam 60 kız çocuğu gönüllü olarak katılmışlardır. Çalışmada uygulanan test bataryası Simon Fraser Üniversitesinden Glenn Kirchner’in Fiziksel Uygunluk Testi ve Follow- Up prosedürüdür. Bu testte, durarak uzun atlama, bank üzerinde şınav, mekik, squat sıçrama ve 30 yard ( 27.43 m) koşu testi olmak üzere toplam 5 test bulunmaktadır. Elde edilen veriler Windows için SPSS 11.0 istatistik paket programına aktarılmıştır. Araştırmada hata payı 0.05 olarak kabul edilmiş, grupların karşılaştırılmasında Student T Testi ve Mann–Whitney U testi kullanılmıştır. İstatistiksel analizler sonucunda 7 yaş grubu spor yapan ve yapmayan kız çocuklarının mekik, durarak uzun atlama test sonuçları arasında anlamlı fark bulunurken (p<0.05), 27.43 m koşu testi, squat sıçrama test sonuçları arasında anlamlı fark bulunamamıştır (p>0,05). 8 yaş grubu spor yapan ve yapmayan kız çocuklarında ise 27.43 m koşu, bankta şınav test sonuçları arasında anlamlı fark bulunurken (p<0.05), mekik, durarak uzun atlama squat sıçrama test sonuçları arasında anlamlı fark bulunamamıştır (p>0.05). Follow-Up Prosedürü’ne göre ise 7 ve 8 yaş spor yapan kız çocuklarının fiziksel özelliklerinin iyi düzeyde olduğu, 7 ve 8 yaş spor yapmayan kız çocuklarının ise fiziksel özelliklerinin orta düzeyde oldukları saptanmıştır.
Anahtar Kelimeler: Çocuk,
Fiziksel uygunluk,Aktivite, Test Spor, çocuğun büyümesinde, olgunlaşmasında bilişsel gelişiminde ve sosyalleşmesinde önemli rol oynayacağı için onun hayatına erken yaşlarda girmelidir (Muratlı, 1997). Gelecekte, toplumda sorumluluklar yüklenecek yetişkinlerin iyi alışkanlıklar edinmesine gerek bireyler arası gerek toplumlar arası iyi ilişkilerin kurulmasında ve devam ettirilmesinde çocukluktan başlayan sporun büyük bir önemi vardır. Çocukların ilkokuldan itibaren sportif faaliyetlere yönlendirilmesi ve iyi bir alışkanlığın yerleştirilmesinde spor, büyük önem taşır (Mengütay, 1999). Sağlıklı olan her çocuk koşmak, zıplamak, oyun oynamak ve dans etmek ister. Bu hareketler ise fiziksel olduğu kadar ruhsal gelişimi üzerinde de olumlu etkide bulunur. Bunun içindir ki yetişmekte olan yeni neslin bedensel eğitimlerine ciddi olarak eğilmek gerekmektedir. (Konter, 1998). Yapılan araştırmalar sporda beklenilen başarının elde edilmesi için çocukluk çağında spor etkinliklerine başlanılması gerekliliğini ortaya koymuştur. Bu bakımdan gelişmiş ülkelerin dikkatleri çocukluk çağı spor faaliyetleri üzerine odaklanmıştır. Çünkü, çocuk antrenmanlarının kendine özgü birtakım özellikleri bulunmaktadır (Mengütay, 1999). Verim sporuna amaçlı olarak yönlendirme ancak spora ilgi duyan ve yetenekli olan çocuk ve gençlerin olabildiğince erken bir zamanda bir araya getirilmesiyle gerçekleştirilebilir (Bağırgan, 2001). Bazı spor dallarında (artistik paten, cimnastik, doğu sporları,tenis vb.) yetişkinlerin yönlendirmesi sonucu erken katılıma rastlanılmaktadır. Erken katılım, müsabaka sistemlerinin herkese açık olması nedeniyle çoğu kez çok erken yaşlarda başlama şeklinde de ortaya çıkar. Böylelikle okul öncesi çağ ve birinci okul çocuğu çağında bulunan çocuklar, henüz 8-9 yaşlarında iken sistematik çalışma (antrenman) ve yarışma faaliyetleriyle tanışma fırsatı elde ederler. Özellikle bu yaş grubundakiler, anlatılan ideal tipik modele uygun bir başarı gelişimini yaklaşık olarak izleme olanağına sahiptir. Pedagoji ve antrenman bilimleri yönünden doğru değerlendirmek koşuluyla bu durum, çocuklar için olağanüstü bir fırsat anlamına gelir (Muratlı, 1997). Günümüzde en üst düzeyde sporsal verime ulaşabilmek için, en az 8 ile 10 yıl arasındaki bir sürede ve hazırlık-oluşturma-özelleştirme (uzmanlaşama) evrelerine ayrılan düzenli ve geleceğe yönelik bir süreçte, yetenek arama- yetenek yönlendirme hazırlık evresinin temel görevleri arasında yer alır (Bağırgan, 2001). Bunun için okul öncesi ve ilkokul yaş grubundaki çocukların motor yetenekleri, genel fiziki parametreleri ve fiziki gelişimleri hakkında geniş bilgi edinebilmek için bir çok teste tabi tutulmaları gerekmektedir (Mengütay, 1999).
Araştırmanın amacı; Ankara’da
ritmik cimnastik kulüplerine devam eden 7-8 yaş grubu kız çocuklarının 30 yard
koşu, squat sıçrama, durarak uzun atlama, mekik, bankta şınav test sonuçlarının,
sporsal bir aktivitede bulunmayan aynı yaş grubu kız çocuklarıyla
karşılaştırılmasıdır. Baskül: Kilogram cinsinden ölçüm yapmaktadır. Kronometre: Koşu ölçümleri TMR ESC 2200 Multıgate Telemetry Chronograph ile alınmıştır. Ölçüm Bandı: Uzun Atlama ve Koşu hareketinde başlangıç pozisyonun belirlemek için kullanılmıştır. Mezüre: Uzun Atlama hareketini ölçmek için kullanılmıştır. Minder: Mekik hareketi için kullanılmıştır. Boyu 3 metre genişliği 2 metredir
Fiziksel Uygunluk Testi:
Simon Frasher Üniversite’sinden Glenn Kirchner Fiziksel Uygunluk Testi ve
Fallow-up prosedürü uygulanmıştır. Bu test şu ölçümleri içermektedir (Anonymous,
1971).
Vücut Ağırlığı: Denekler
hafif giysilerle ve yalın ayak pozisyonda alınmıştır. Amaç: Gücü ölçmek Başlama Pozisyonu: Denek kollarını geriye alarak squat pozisyonunda ve her iki ayağı birbirine paralel ve başlama çizgisinin gerisinde beklemiştir. Hareket: Denek kollarını öne ve yukarı doğru hareket ettirerek sıçramaya başlamıştır. Ayakları yerden ayrılır ayrılmaz bacaklarını bükecek ve kollarını öne doğru sallamaya devam etmiştir. Denek ayakları paralel olarak, gövdesi bükülü ve kolları öne uzanmış olarak yere düşmüştür
Puanlama: İki kez sıçrama
yaptırılarak ve en iyi olanı kaydedilmiştir. Ölçüm bandı kullanılarak deneğin
yere bastığı topukları ile başlama çizgisi arasındaki mesafe ölçülmüştür. Eğer
denek, adım alarak sıçrarsa, yere konmadan önce elleri ile yere dokunursa, yere
konduktan sonra düşerse sıçrama tekrar ettirilmiştir. Amaç: Önkol, kol ve omuz kaslarının kuvvet ve dayanıklılığını ölçmek. Başlama Pozisyonu: Denek sandalyenin köşesine yakın bir yerden tutmuş ve ayakları minderde ve bitişik şekilde pozisyon almıştır. Vücut kolları oluşturduğu bir açı ile düzgün bir şekilde hareket ettirilmiştir. Hareket: Denek vücudunu aşağı indirmiş ve çenesi sandalyenin kenarına değene kadar dirseklerini bükecek pozisyona gelmiştir. Kollar düz pozisyonu almış ve tekrar başlangıç pozisyonuna gelmiştir.
Puanlama: Yapabildiği kadar
şınav puanlanmıştır. Denek 50. şınavın sonunda durdurulmuştur. Amaç: Gövde fleksör kaslarını kuvvetini ve dayanıklılığını ölçmek. Başlama Pozisyonu: Denek sırtüstü yatar pozisyonda dizleri bükülü, ayak tabanları yerde ve eller başın gerisinde kenetlenmiş durumda pozisyon almıştır. Testi yapan sağ eli ile deneğin ayaklarını, sol eli ile dizlerini tutmuştur. Hareket: Denek kalkar ve alnı ile testi yapanın eline dokunmuş ve yeniden başlama pozisyonunu almıştır. Deneğin alnı, yanağı veya çenesi ile tüm dokundukları sayılmıştır.
Puanlama: Deneğin kalkarak
testi yapanın eline her dokunuşu sayılmış 50 mekikte denek durdurulmuştur. Amaç: Gövde ve bacak extensör kaslarının kuvvetini ve dayanıklılığını ölçmek. Başlama Pozisyonu: Denek yere çömelmiş pozisyonda kolları bacaklarının yanında ve parmakları minderin üzerinde olacak şekilde pozisyon almıştır. Hareket: Denek ayakları 4 inç (10 cm) kadar yükselecek şekilde yerden tamamen ayrılmış şekilde sıçramıştır. Kolları deneğin iki yanında kalarak dengeyi sağlamıştır. Denek başlama pozisyonuna dönerek ve egzersize devam etmiştir.
Puanlama: Denek iki kez
sıçratılarak en iyi derecesi alınmıştır. Amaç: Hızı ölçmek Başlama Pozisyonu: Denek, ayakta başlama çizgisini gerisinde başlama pozisyonunda yer alır. Hareket: Komutla denek olabildiğince hızlı olarak 27,43 m koşmuş ve bitiş çizgisini hızla geçmiştir. Puanlama: 27,43 m ne kadar sürede koştuğu saniye olarak kaydedilmiştir.
Test uygulamasına geçmeden önce
deneklerin genel ısınmaları sağlanmıştır. Her test uygulanışından önce bütün
gruba ve testi yapacak deneğe testin neyi amaçladığı, başlama pozisyonunun ne
olduğu, hareket anında nelere dikkat edilmesi gerektiği, hareket sonunda ne
yapılması gerektiği sözlü olarak anlatılmış ve birer kez pratik olarak
gösterilmiştir. Ayrıca hiçbir sıra olmaksızın ölçümler random olarak alınmıştır. Ölçümler sonucu elde edilen veriler, her ölçüm sonrası anında kaydedilmiştir. Testlerin hepsi her iki gruba da ayrı ayrı uygulanmıştır. Testin özelliğine göre elde edilen değerler skor tablosuna yerleştirilmiştir. Her testin sonucu daha önce belirlenmiş nomogramdan bakılarak o skorun puanı bulunmuştur. Bu puanlarda skor tablosuna işlenmiştir. En son olarak bütün testlerin puanları toplanmış ve toplam puanın karşılık geldiği sıralama değerleri işlenmiştir .
Sıralama Değerleri: Tablo-1: Follow-Up Prosedürü Puan Aralıkları
Yapılan ölçümler sonucu elde
edilen tüm verilerin aritmetik ortalamaları, standart sapmaları hesaplanmıştır
ve iki grup arasındaki farklar için Mann Whitney U testi ve Student T testi
uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular tablolar halinde
gösterilmiştir.
Bu araştırmada spor yapan 7-8 yaş
grubu kız çocuklarının 27,43 m (30 yard) koşu, squat sıçrama, durarak uzun
atlama, mekik, bankta şınav test sonuçlarının, sporsal bir aktivitede bulunmayan
aynı yaş grubu kız çocuklarıyla karşılaştırılması amaçlanan bu çalışma sonunda,
elde edilen değerler sırasıyla, tablolar halinde verilmektedir.
Araştırmaya katılan 7 yaş grubu spor yapan ve yapmayan kız çocuklarının değerleri incelendiğinde; Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının boy ortalaması 1,22 ± 0,04, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının boy ortalaması ise 1,23 ± 0,05 olarak bulunmuştur.
Araştırmaya katılan 7 yaş
grubu spor yapan ve yapmayan kız çocuklarının değerleri incelendiğinde;
Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının vücut ağırlığı ortalaması 22,80 ±
2,78, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının vücut ağırlığı ortalaması
ise 25,73 ± 3,32 olarak bulunmuştur.
Araştırmaya katılan 8 yaş
grubu spor yapan ve yapmayan kız çocuklarının değerleri incelendiğinde;
Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının vücut ağırlığı ortalaması 23,26 ±
0,04, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının vücut ağırlığı ortalaması
ise 29,80 ± 5,28 olarak bulunmuştur.
* P<0,05 Spor Yapan 7 Yaş Grubu Kız Çocukları ile Sporsal bir Aktivitede Bulunmayan Aynı Yaş Grubu Kız Çocuklarının 27,43 m Koşu, Squat Sıçrama, Durarak Uzun Atlama, Mekik, Bankta Şınav değerleri incelendiğinde; Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının 27,43 m koşu ortalaması 6,49 ± 0,38 sn, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının 27,43 m koşu ortalaması ise 6,84 ± 0,55 sn, olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p>0,05). Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının Squat Sıçrama ortalaması 23,40 ± 5,27, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının Squat Sıçrama ortalaması ise 19,00± 9,01 olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p>0,05). Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının Durarak Uzun Atlama ortalaması 1,23 ± 0,10 cm, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının Durarak Uzun Atlama ortalaması ise 1,13± 0,12 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının Mekik ortalaması 42,13 ± 10,27 cm, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının Mekik ortalaması ise 25,60 ± 13,07 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05).
Spor yapan 7 yaş grubu kız
çocuklarının Bankta Şınav ortalaması 19,13 ± 4,37 cm, Spor yapmayan 7 yaş
grubu kız çocuklarının Bankta Şınav ortalaması ise 13,20 ± 4,24 cm olarak
bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05).
* P<0,05 Spor Yapan 8 Yaş Grubu Kız Çocukları ile Sporsal bir Aktivitede Bulunmayan Aynı Yaş Grubu Kız Çocuklarının 27,43 m Koşu, Squat Sıçrama, Durarak Uzun Atlama, Mekik, Bankta Şınav değerleri incelendiğinde; Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının 27,43 m koşu ortalaması 6,25 ± 0,41 sn, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının 27,43 m koşu ortalaması ise 6,69 ± 0,67 sn, olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının Squat Sıçrama ortalaması 26,46 ± 6,10, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının Squat Sıçrama ortalaması ise 23,66± 8,08 olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p>0,05). Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının Durarak Uzun Atlama ortalaması 1,23 ± 0,06 cm, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının Durarak Uzun Atlama ortalaması ise 1,22± 0,12 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p>0,05). Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının Mekik ortalaması 35,13 ± 11,19 cm, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının Mekik ortalaması ise 31,66 ± 12,12 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p>0,05). Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının Bankta Şınav ortalaması 20,46 ± 3,92 cm, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının Bankta Şınav ortalaması ise 16,33 ± 5,61 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). Tablo-6: 7 Yaş Spor Yapan ve Yapmayan Kız Çocuklar ile 8 Yaş Spor Yapan ve Yapmayan Kız Çocuklarının, Follow- Up Prosedürüne Göre Aldıkları Puanlar ve Değerlendirmelerin Dağılımı
7 yaş spor yapan kız çocuklarının toplam puanı 287 olarak hesaplanmıştır. Bu grup kız çocuklarının topladıkları puanlar, Follow-Up prosedürüne göre “iyi” sıralamasında yer almıştır. 7 yaş spor yapmayan kız çocuklarının toplam puanı 256 olarak hesaplanmıştır. Bu grup kız çocuklarının topladıkları puanlar ise, Follow-Up prosedürüne göre “orta” sıralamasında yer almıştır. 8 yaş spor yapan kız çocuklarının toplam puanı 276 olarak hesaplanmıştır. Bu grup kız çocuklarının topladıkları puanlar, Follow-Up prosedürüne göre “iyi” sıralamasında yer almıştır.8 yaş spor yapmayan kız çocuklarının toplam puanı 260 olarak hesaplanmıştır. Bu grup kız çocuklarının topladıkları puanlar ise, Follow-Up prosedürüne göre “orta” sıralamasında yer almıştır. TARTIŞMA VE SONUÇ Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının 27,43 m koşu ortalaması 6,49 ± 0,38 sn, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının 27,43 m koşu ortalaması ise 6,84 ± 0,55 sn, olarak saptanmıştır. Bu fark istatistiksel olarak anlamsızdır (p>0,05). Yüzgül ve Müniroğlu (2003) aynı yaş grubu kız çocuklarında 27,43 m koşu ortalaması 6,61 ± 7,04 sn tespit etmişlerdir. Bu sonuçlar, araştırma sonuçları ile benzerlikler göstermektedir ve 7 yaş kız çocuklarının birbirine yakın performans özellikleri gösterdikleri gözlenmiştir. Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının Squat Sıçrama ortalaması 23,40 ± 5,27, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının Squat Sıçrama ortalaması ise 19,00± 9,01 olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamsız çıkmıştır (p>0,05). Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının Durarak Uzun Atlama ortalaması 1,23 ± 0,10 cm, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının Durarak Uzun Atlama ortalaması ise 1,13 ± 0,12 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır (p<0,05). Düzenli olarak ritmik cimnastik antrenmanı yapan çocukların değerleri daha yüksek çıkmıştır. Bu ritmik cimnastik sporunun durarak uzun atlama gibi patlayıcı bacak kuvvetini geliştirici özellikler taşımasından kaynaklanıyor olabilir. Bu yaşlarda kuvvet gelişimi özellikle 10-12 yaşlara kadar düzenli bir şekilde arttığından böyle bir sonucun çıkması normal kabul edilebilir. ( Avcıbaşı, 2000) 7-11 yaş ritmik cimnastik minikler takımlarında çalışan çocuklar üzerinde yaptığı araştırmasında 7-8 yaş grubu kız çocuklarında uzun atlama değerlerini 1,30 ± 0,17 olarak bulmuştur. Sonuçlar benzerlik göstermektedir. Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının Mekik ortalaması 42,13 ± 10,27 cm, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının Mekik ortalaması ise 25,60 ± 13,07 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır (p<0,05). Ritmik Cimnastik Sporu yapan kız çocuklarının antrenman programlarında özellikle karın ve bel kaslarının kuvvetlendirici egzersizlere yer verilmesinden dolayı böyle bir farklılığın çıkması doğal olarak karşılanabilir. Spor yapan 7 yaş grubu kız çocuklarının Bankta Şınav ortalaması 19,13 ± 4,37 cm, Spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının Bankta Şınav ortalaması ise 13,20 ± 4,24 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır (p<0,05). Böyle bir sonucun çıkması normaldir. Çünkü, ritmik cimnastik sporunda özellikle kol kuvveti önemli yer tutmaktadır. Değerlerin spor yapan grupta daha yüksek çıkması kas kuvvetlerinin antrenmanlarla daha fazla gelişmiş olmasından kaynaklanıyor olabilir. 7 yaş spor yapan kız çocuklarının toplam puanı 287 olarak hesaplanmıştır. Bu grup kız çocuklarının topladıkları puanlar, Follow-Up prosedürüne göre “iyi” sıralamasında yer almıştır. 7 yaş spor yapmayan kız çocuklarının toplam puanı 256 olarak hesaplanmıştır. Bu grup kız çocuklarının topladıkları puanlar ise, Follow-Up prosedürüne göre “orta” sıralamasında yer almıştır. Düzenli yapılan antrenmanlar spor yapan grubun fiziksel özellik bakımından iyi grubunda olmasında etken olmuş olabilir. Spor yapmayan grubun değerlerinin orta sıralamasında yer almasında araştırmaya katılan çocukların bireysel özellikleri ve hiçbir şekilde spor aktivitesinde bulunmamaları etken olmuş olabilir. Değişik ülkelerde yapılan araştırmalarda (Kanada, İngiltere, Amerika, İskoçya) 7-12 yaş grubu kız çocuklarının Follow Up prosedürüne göre topladıkları puanlar genellikle “orta”sıralamasında yer almaktadır (Anonymous, 1971). Bu sonuçlar yapılan araştırma sonuçları ile benzerlikler göstermektedir. Yüzgül ve Müniroğlu (2003) araştırmasında spor yapmayan 7 yaş grubu kız çocuklarının toplam değerlerini 196,79 bularak ortalama altı sıralamasına yerleştirmiştir. Çıkan sonuçlardan bu yaş grubunda spor aktivitesi yapmanın fiziksel özellikleri olumlu yönde etkilediği söylenebilir. Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının 27,43 m koşu ortalaması 6,25 ± 0,41 sn, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının 27,43 m koşu ortalaması ise 6,69 ± 0,67 sn, olarak bulunmuştur. Bu fark spor yapan grup yönünde istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır (p<0,05). Bu sonuç spor yapmayan çocukların bireysel özelliklerinden, bunu yanında spor yapan grubun düzenli antrenman yapmalarından kaynaklanmış olabilir. Yüzgül ve Müniroğlu (2003) yaptığı araştırmasında 8 yaş grubu spor yapmayan kız çocuklarının değerlerinin 6,48 ± 7,36 olarak bulmuştur. Avcıbaşı, (2000)’nın yaptığı araştırmada ritmik cimnastik sporu yapan 7-8 yaş kız çocuklarının 20 metre sürat koşusu değerlerini 4,44 ± 0,3 olarak saptanmıştır. Sonuçların farklı olması mesafenin kısalığından kaynaklanmıştır. Diğer araştırmacıların sonuçları ile yapılan araştırma bulguları yakın çıkmakla birlikte, sonuçlar bu yaş grubu kız çocukları üzerinde düzenli antrenmanın etkili olduğunu göstermektedir. Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının Squat Sıçrama ortalaması 26,46 ± 6,10, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının Squat Sıçrama ortalaması ise 23,66± 8,08 olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamsız çıkmıştır (p>0,05). 7 yaş grubunda fark çıkmasına rağmen, bu yaş grubunda farkın çıkmaması araştırmaya birbirine yakın özellikteki çocukların katılmış olmasından kaynaklanıyor olabilir. Ayrıca bu test daha çok dayanıklılık özelliğini ölçtüğü için, bu yaş grubunda dayanıklılık özelliklerinin antrenmanlarla çok fazla geliştirilememesinden böyle bir sonuç çıkmış olabilir. Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının Durarak Uzun Atlama ortalaması 1,23 ± 0,06 cm, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının Durarak Uzun Atlama ortalaması ise 1,22 ± 0,12 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamsız çıkmıştır (p>0,05). 8 yaş grubunda spor yapmayan çocukların bu özellik açısından gelişmiş olmaları spor yapan grupla aynı değerlerin çıkmasına sebep olmuş olabilir. Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının Mekik ortalaması 35,13 ± 11,19 cm, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının Mekik ortalaması ise 31,66 ± 12,12 cm olarak bulunmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamsız çıkmıştır (p>0,05). Kuvvet özelliği fiziksel farklılıklar, genetik potansiyel ve büyüme hızına bağlı olarak farklılaşabilmektedir. Fiziksel gelişim çocuktan çocuğa farklılık gösterebilir Çocuk ve gençlerde kas kuvveti, yaşla birlikte belirgin şekilde artar. Böyle bir sonuç bu yaş grubunda benzer özellikler taşıyan çocukların araştırmaya katılmış olmalarından kaynaklanmış olabilir. Spor yapan 8 yaş grubu kız çocuklarının Bankta Şınav ortalaması 20,46 ± 3,92 cm, Spor yapmayan 8 yaş grubu kız çocuklarının Bankta Şınav ortalaması ise 16,33 ± 5,61 cm olarak bulunmuştur. Bu fark spor yapan grup yönünde istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır (p<0,05). Faigenbaum ve Ark., (1999) yaptıkları araştırmada, değişik direnç antrenman protokollerinin kuvvet ve dayanıklılık gelişimi üzerine etkilerini araştırmışlardır. Yaşları 5-12 arasında değişen 11 kız ve 32 erkek çocuğuna düzenli antrenman programı uygulamışlardır. Sonuç olarak kas gücü ve kas dayanıklılığının çocukluk yıllarında geliştirilebileceğini ortaya çıkarmışlardır. Çıkan sonuçlara göre, düzenli antrenman yapmanın bu yaş grubu çocuklarda kuvvet özelliklerinin etkilediği düşünülebilir. 8 yaş spor yapan kız çocuklarının toplam puanı 276 olarak hesaplanmıştır. Bu grup kız çocuklarının topladıkları puanlar, Follow-Up prosedürüne göre “iyi” sıralamasında yer almıştır.8 yaş spor yapmayan kız çocuklarının toplam puanı 260 olarak hesaplanmıştır. Bu grup kız çocuklarının topladıkları puanlar ise, Follow-Up prosedürüne göre “orta” sıralamasında yer almıştır. Düzenli yapılan antrenmanlar spor yapan grubun fiziksel özellikler bakımından iyi grubunda olmasında etken olmuş olabilir. Spor yapmayan grubun değerlerinin orta sıralamasında yer almasında araştırmaya katılan çocukların bireysel özellikleri ve hiçbir şekilde spor aktivitesinde bulunmamaları etken olmuş olabilir. Yüzgül ve Müniroğlu (2003), araştırmasında spor yapamayan 8 yaş grubu kız çocuklarının toplam değerlerini 178,23 bularak ortalama altı sıralamasına yerleştirmiştir. Çıkan sonuçlardan bu yaş grubunda spor aktivitesi yapmanın fiziksel özellikleri olumlu yönde etkilediği söylenebilir. KAYNAKLARAnonymous, (1971) Physical Education For Elementary School Children 1-2 USA:Brown Company Publister. Bağırgan, T. (2001). Sporda Yetenek Arama , Seçme ve Yönlendirme. Ankara: Dumat Ofset Faingenbaum, A.D., Westcott, W.L., Loud, R.L., Long, C. (1999). “The Effects of Different Resistance Training Protocols on Muscular Strength and Endurance Development in Children”. Pediatrics. 104(1) Konter,K,A. (1998). Sportif Ritmik Cimnastik. Ankara: İnkılap Kitapevi Mengütay, S. (1999). Okul Öncesi ve İlkokullarda Hareket Gelişimi ve Spor. Ankara: Tütibay Ltd.Şti Muratlı, S. (1997). Çocuk ve Spor. Ankara: Bağırgan Yayınevi Yüzgül, A., Müniroğlu, S. (2003). “Ankara’da Özel Bir Okulda 7-12 Yaş Grubu Çocukların Fiziksel Özelliklerinin İncelenmesi”. Çağdaş Eğitim Dergisi . 28 (294) Ankara: Çağdaş Eğitim Sistemlerinde Öğretmen Yetiştirme Ulusal Sempozyumu Avcıbaşı, B.N. (2000). “Ankara’da Ritmik Cimnastik Kulüplerine Devam Eden 7-11 Yaş Grubu Çocukların Fiziksel Özelliklerinin İncelenmesi” .Yayınlanmamış Lisans Tezi. Anakara: Anakara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
